Ok, d'r is zoiets gaafs voorbij gekomen! Gisteren bij dansen vertelde mijn lerares namelijk het volgende:

Een vriendin van haar zoekt mensen die in de zomervakantie 2 maanden in Italië zouden willen werken, je raadt het al, als danseres. Overdag zou je workshops aan kids geven en 's avonds shows dansen. En in de tussentijd repeteren. Het is wel 6 dagen per week kei hard werken, want je begint 's ochtends al rond een uur of half 9 en gaat door tot 11 uur. Maar het is zo ontzettend vet. Ook wordt alles voor je betaald, je vliegticket, je onderdak, je eten etc. En ook daarbuiten verdien je nog tussen de 600 en 800 per maand. Natuurlijk is dit vet onderbetaald als je ziet hoeveel uur je per dag werkt, maar dat zou me niet zoveel uitmaken. Dit is wat ik graag zou willen. Natuurlijk moet je wel auditie doen, maar ook die kans zie ik niet al te somber in.

Hier is alleen het probleem, mijn moeder zei:'dit is meer iets voor na je eindexamen' en ik geef haar daar gelijk in. Ik zou een deel van school missen voor de audities en ook nog eens week na de vakantie en waarschijnlijk niet geheel het gevoel hebben dat ik vakantie heb gehad. 2 maanden is best lang.

Maar ik ga meteen met mijn goede voornemens van komend jaar van start, die geldt namelijk: keuzes maken. Ik kan niet altijd alles doen. Ja ok, ik kan het wel allemaal doen over het algemeen, maar dan word ik daarna weer ziek. En daar heb ik dus geen zin meer in. Hoe graag ik dit ook zou willen, ik ga het niet doen. Ik vind het belangrijker dat ik uitgerust mijn eindexamenjaar in ga en mijn eindexamens ook ga halen.

Ooit, wie weet na mijn eindexamens, ga ik zoiets doen. Of in ieder geval naar het buitenland, wie weet als au pair. Of om mensen te helpen, ik weet het niet. Maar ooit ga ik het doen!