Ooit droomde ik ervan om onderwijzer te gaan worden.
Zelf studeerde ik graag en ben ook nooit voor een examen gezakt.
De nieuwsgierigheid was mijn grote drijfveer en is het nog steeds.
Niet dat ik nu zo’n bolleboos ben..maar ik weet wel overal over mee te praten.
De schooltijd was best wel prettig en in mijn vrije tijd ook geen enkel feest overgeslagen.

Wat mij tegenwoordig toch wel verbaast….het slagingspercentage van scholen….
De leerlingen spijbelen of gooien er met de pet naar en de onderwijzer krijgt de schuld.
Hij mag ze nog niet eens een schop onder hun hol geven….
Ben ik toch blij dat ik niet voor dat beroep gekozen heb.

Mijn eerste werk was research op een technisch laboratorium.
Plastic in mijn geval Akulon oftewel nylon6.6 op eigenschappen onderzoeken.
Na 2 jaar een paar jaar product en procescontrole in de zware chemie.
Rubber en latex werd er geproduceerd.
Nog een aantal jaren daar research gedaan naar nieuwe toepassingen.
Vinylchloride werd een tovermiddel…ik liep in een maanpak rond.


bezig bij de proefreactor


Na zo’n jaar of 11 hield ik al die troep voor gezien.
Via een kennis kwam ik op het water terecht…
Met een bootje rondcrossen op de Rijn tussen Spijk en Pannerden.

Accijnsvrije goederen bij schepen bezorgen.

Na een paar jaar overgestapt op een andere boot…

Ineens was ik taxichauffeur te water..

De vrije doorvaart was het begin van een verenigd Europa…
Maar weer de schoolbank in….
De opleiding rijinstructeur gevolgd en cum laude geslaagd.
Gelijk een rijschool begonnen…het lesgeven ging me best goed af…

Ook daar begonnen de slagingspercentages zwaar te tellen.
Nu was ik in het voordeel…
Een leerling die dwars lag stuurde ik gewoon weg.
Mijn motto was altijd…de spiekbriefjes hangen overal langs de weg.

Mijn theoriesysteem heb ik zelf bedacht en gebouwd.
Met “de eerste rijschool met theorie per computer en routes op video” haalde ik de krant.
Daar was ik best wel trots op..en de leerlingen stroomden binnen.
Een dove jongen dacht me te bedonderen…alleen had hij niet in de gaten dat ik bij een fout antwoord een piep had geprogrammeerd..(programma zelf in Basic geschreven)

Uit de praktijk ook nog een anekdote….
Voor een collega deed ik vaak proefexamens.
Zo’n krengerig meisje had ook haar dag niet en dacht mij te kunnen jennen.
“ik krijg hem er niet in meneer”
….de koppeling verder intrappen….
“waarom dan meneer”
….ik teken het even op papier en vertel hoe het werkt….
“ik ben niet technisch meneer”
….heb je een vriendje?....
“hoezo meneer?”
….als jij je benen niet uit elkaar doet krijgt hij hem er ook niet in…..
Ze heeft daarna nooit meer geschakeld zonder de koppeling goed in te trappen.
En in de volgende les was ze aardig tegen me…mijn goede tip toegepast denk ik..??


zelfs mijn parkiet kan met z'n auto goed overweg....


Ook nog een aantal jaren een schoolbus gereden naar het speciaal onderwijs.