Zo hé.
Soweesoweesowee!
Ik heb gewoon
drie
leuke jongens ontmoet, waarvan ik er twee nog niet kende, eentje best leuk was, een ander gewoon leuk (of toch echt leuk) en de laatste heel leuk was, en er twee blauwe ogen hebben. Met alldrie de jongens heb ik gepraat (gepraat) en ze zijn alledrie buitengewoon aardig. Eentje is ook zonder bier heel leuk. Bovendien kan ik bij alledrie die stomme grijns niet van mijn gezicht krijgen.
Vraag: welke is het leukst?
Maarten! Maarten met zijn ferme handdruk en zijn mooie blauwe ogen. Niet dat ik daar speciaal op val, maar het staat hem goed, evenals zijn blozende wangen.
Dit alles gezegd hebbende concludeer ik dat ik erg onder de indruk ben van jongens. En dat is nieuw. Zeker voor zoveel, en sinds zo een lange tijd! Zo hé! Soweesoweesoweesowee! Ik lijk haast wel een echt mens. Ja, ik voel me levendig, al ben ik slachtoffer geworden van een geheel eigen vorm van de smiling disease. Mijn stralende lach wordt veroorzaakt door stralende omstandigheden in plaats van een behoefte aardig te zijn voor mijn omgeving. Maar een permanente grijns maakt een lach iets doffer en doet mijn aureooltje soms wat flikkeren.
Ach, nou en.
Nou en!
Is 145 keer bekeken