Laten we zeggen dat ik me momenteel erg bewust ben van mijn vrouwelijkheid. Het scheelt ook dat ik weer voor even verlost ben van vleselijke lusten (hoe gristelijk).
Zo, dat waren de positieve kanten.
Verder is het helemaal niet leuk om met je punani tegen een fietsstang op te knallen en vooral een beetje eng. Het had namelijk veel, veel erger gekund - in vergelijking met een gebroken hoofd is wat ik voel vast lekker. Blijft dat ik amper kan zitten.
Over angst gesproken, die droom was vreemd duidelijk over mijn koudwatervrees voor die leuke jongen waarmee ik morgen uitga. Stel je voor:

Je zit met een jonge man in de auto, die zich eenzaam voelt, of ongelukkig, of gefrustreerd, er was in ieder geval iets dat zorgzame gevoelens in me opwekte, want ik streek hem met medeleven over mijn wang. Waarop hij mij zoende, en zoende, en bleef zoenen, terwijl de auto over de drukke weg reed. Ik probeerde mijn handen aan het stuur te krijgen, maar het lukte niet en lukte niet en het ging niet, want hij had me vast. Dat is trouwens best vreemd voor iemand die het stuur vasthoudt.

Ik ben dus bang om vast te zitten; bang om te falen. Bang dat de auto in de lucht vliegt (zoals The Queen zich ongetwijfeld kan voorstellen, kerristes). Deze droom doet me denken aan die droom waarin het me steeds maar niet lukte om een boterham met hagelslag te smeren. Lullig, maar net zo vervelend.

Aan de andere kant voelt het nu al vertrouwd. Heb ik al het gevoel dat er iemand ergens op me wacht.

Enenen
Sinds wanneer laten leuke jongens zich vrijwillig meeslepen naar het theater?