Ik zie eruit alsof ik iets te vieren heb. Blauwgroene jurk, rode trenchcoat, zilveren pumps. Kinderen vinden me mooi en kijken naar me, met grote ogen.
Echt feestelijk ben ik trouwens niet.
O wacht, jawel!
De helden van 3voor12 hebben een gefilmde sessie van Valgeir Sigurdsson en Sam Amidon online gezet. Nou ja, dat soort dingen. Dat is er te vieren. De rest is eigenlijk shit of saai, en ik ben in gala om dat een beetje te compenseren. Het helpt niet echt. Of, zoals wijsgeer en docente cultuurfilosofie Angela ons mededeelde:

'De zijnswijze van de mens is voor een groot deel bepaald door het lichaam en dat lichaam gaat kapot en dan ga je dood.'

De geest is ze vergeten, maar ach- wij als mensen kunnen sterven aan eenzaamheid en onaangename mededelingen, als 'Je bent lelijk' 'Ik houd niet van je' en dan sleuren we ons lichaam alweer mee naar onderen. Reddeloos verloren. Ondertussen speelt Sam Amidon zijn uitvoering van Saro en het klinkt prachtig. Schitterend.
Mijn vader komt thuis. Hij komt me redden, dan ben ik niet meer zo alleen. Ik, en Sam, Valgeir, mijn vader.
Zo zal het wel ongeveer moeten.