Grillig


Gepost 27 januari 2008 13:30 door NemoZero(22)
 
En nu is het half uit.
We proberen het nog een keer.
Dramatisch was het, en ook raar, om iemand te troosten en proberen te verzachten wat je hem zelf hebt aangedaan.

'Ik ben bang dat ik niet meer zo verliefd op je ben als eerst.'

Ja, zo heb ik het gezegd. Ik wist het ook niet. Weet het niet. Wist wel dat hij niet boos zou worden, maar huilen zou. Natuurlijk stelde hij dezelfde vragen die ik mezelf al had gesteld, waar ik ook geen antwoord op wist. Weet.
Zijn het de omstandigheden? Beeld ik het me niet in? Weet ik het zeker?
Bijna.
Feit blijft wel dat ik me nu onherroepelijk gelukkig voel.
Is 173 keer bekeken

Reacties


Bericht 28 januari 2008 19:01 door NemoZero(22)
Wat heb jij gedaan?
Bericht 27 januari 2008 14:45 door playgroundlove(21)
Ik schrik er soms van hoe vaak wij ons in vergelijkbare situaties bevinden.
Ik vind het knap van je
Bericht 27 januari 2008 13:48 door (profiel verwijderd)()




Daarom.
Bericht 27 januari 2008 13:45 door NemoZero(22)
Haha, nee, juist precies het tegenovergestelde ervan.
Bericht 27 januari 2008 13:44 door (profiel verwijderd)()




Maar noodzaak wil nog niet zeggen dat jij hebt gekozen voor een situatie als deze.
Bericht 27 januari 2008 13:42 door NemoZero(22)
Eh, ja. Dat wel. Maar het is natuurlijk ook uit noodzaak. Toch ben ik blij dat je het zegt, het geeft me het gevoel dat ik geen trut ben maar een vrouw van de wereld.
Bericht 27 januari 2008 13:40 door (profiel verwijderd)()




Omdat het niet één van de makkelijkste dingen is om te doen. Er is wel kracht voor nodig.
Bericht 27 januari 2008 13:39 door NemoZero(22)
O, dank je.
Waarom?
Bericht 27 januari 2008 13:39 door (profiel verwijderd)()




Ik moet zeggen dat ik bewondering voor je heb.

Plaats reactie


Je bent niet ingelogd. Klik hier om in te loggen.