Ik denk aan hem en ik denk hem te ruiken. Ik denk aan hem en ik voel zijn handen alle plekken aanraken die hij vandaag en gisteren heeft gestreeld, ik denk aan hem en ik zie zijn scheve letters aan de andere kant van het papier.
Ik denk aan hem en ik ga weg. Weg uit Nederland om te vertrekken naar Wenen, naar het avontuur in een stad vol onbekende historie, grenzend aan het eindeloze Oostblok. En ik weet dat dit niet de laatste keer zal zijn dat ik hem zal verlaten, of het nu een verre vakantie zal zijn, een halfjaar studeren in Frankrijk, of een paar dagen voor mezelf en mijn vrienden.

Alle zelfspot is verloren.

Ja! Ik ga op vakantie! Ja!