"De eerste Helmerstraat beneden, 16 sigaretten, en een zee van tijd.
Als de sterren blijven hangen, blijf ik zitten waar ik zit.
Ik reken af en sta bij niemand in het krijt."

En het was zoon avond waarop alle foute nummers uit alle uithoeken van je mp3speler in een keer stuk voor stuk opduiken. Zoon avond dat je gaat kijken wat er allemaal goed ging en wat er eigenlijk niet had gemogen. Er is veel gebeurt, te veel. Waar ook heel veel verkeerde keuzes bij zaten.

"And i was the fool.
Who fell for you.
You stuck what i felt for you,
In the pocket of your jeans."

Maar ik heb een 2e kans gekregen. In ieder geval van veel mensen. En ik probeer nu veel in te halen, al is er permanente schade. Het is jammer dat alles zo gelopen is, maar het laat wel zien hoe en wat, als je snapt wat ik bedoel.

"I faintly remember breathing,on your bedroom floor,
where I layed and told you but you sweared you loved me more."

Het is niet gelopen zoals ik wou, al was dat vanaf het begin al te zien. Het is stom om niet te luisteren naar mensen die veel om je geven en het besten voor je willen. Dat was stom. Maar het blijft mijn weg.

Het is fijn om er eindelijk over na te kunnen denken zonder boos op mezelf te worden, zonder tranen, zonder woede. Het is fijn om terug te kijken en te bedenken dat het mijn weg was. En jouw weg is nooit fout.

En zeker naar appelpop en spinvis voel ik dat ik verder kan, eindelijk.

Thanks to all who where there for me, even when i wasn't they way i am.